De meeste Russen zijn, behalve erg trots op hun eigen cultuur, ook zeer behoudend en conservatief van aard. Behoudend is eigenlijk de meest treffende omschrijving, want ze lijken daadwerkelijk bang te zijn dat de Russische cultuur niet behouden zal blijven zal blijven onder invloed van `anders denkenden’ die de samenleving zijn binnentreden. Veel Russen, en niet alleen de religieuze, zijn fel tegen de Gay Parade in Moskou. Ze geloven dat een dergelijk evenement mensen overhaalt om homoseksueel te worden, terwijl ze anders nooit op het idee gekomen zouden zijn. Ook het groeiend aantal Moslims wordt, terwijl je ze eigenlijk nog nauwelijks ziet op straat, gezien als een grote bedreiging voor het Russische culturele erfgoed. Het is bijna standaard de eerste vraag die me gesteld wordt als ik me heb voorgesteld: Hoe groot is het probleem met de Moslims in ons land? Als ene Marina me voor de zoveelste keer die vraag stelt en ik haar lachend antwoord dat het nu wel erg voorspelbaar begint te worden, verontschuldigd ze zich meteen en zegt: `De Russen zijn nu eenmaal racisten. I was just trying to make conversation.’ Zoals de Nederlander bij de bushalte over het weer klaagt, klaagt de Rus in oppervlakkige gesprekjes blijkbaar over de `Moeselman’.
In de kerk in Lezje werken een aantal mannen uit het islamitische zuiden van Rusland, voornamelijk Oezbeken. Al snel heb ik in de gaten dat ze door de Russen op het terrein steevast worden aangeduid als `de zwarten’. De elektriciteit in de keuken doet het niet? Loop even naar `de zwarten’, die hebben er verstand van. Des te verbaasder ben ik als Lena me op een avond meevraagt naar haar cursus buikdansen. Niet dat dit met de Islam verbonden is, maar het is toch opvallend dat juist deze Arabische dansvorm in een plaatsje als Otradnoe zo populair is. We krijgen les van de kampioene van St Petersburg, in haar tijgerprint legging met transparante uitlopende pijpen toch een typische Russin.
Vader Viacheslav, de priester, heeft vanuit zijn religieuze positie vanzelfsprekend een negatieve houding tegenover de Islam. Op gewichtige toon zet hij, om `bewijs’ op te voeren, de geschiedenis van het Byzantijnse Rijk uiteen. Vervolgens verteld hij hoe de klokkenluiders van zijn kerk al een aantal keer met loden kogeltjes zijn beschoten door Zuid Russische arbeiders die op steigers aan het gebouw ernaast werken. Terwijl ik een douche neem- de Vader heeft me een slaapplaats aangeboden- bedenkt ik dat ik een dergelijk incident toch moeilijk als voorbeeld van de problematische Moslimcultuur kan beschouwen. Als ik terug kom in de keuken zit de Vader op handen en knieën de vloer te boenen. En met dit ontwapenende beeld toont hij precies wat ik eigenlijk al die tijd wilde antwoorden: dat we uiteindelijk allemaal gewoon mensen zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten