Broodje ei

Rond een uur of negen 's ochtends stapt een meisje met een rode jas in Woerden in treinstel 2958. Ze nestelt zich in het hoekje van een tweezits bank en legt een tas en een gebreide sjaal naast zich, terwijl ze een boek, een krant en een in driehoekig plastic verpakte sandwich op schoot houdt. Ik meen dat het een bruin brood is, belegd met ei. Als ze de verpakking opentrekt glijdt het boek van haar schoot op de grond. Het meisje legt de krant en het plastic doosje naast zich bovenop de handtas. Zuchtend pakt ze het boek van de grond en begint er, al etend, in te lezen. Ze kruipt verder weg in het hoekje van de zacht bekleedde bank en trekt haar knieën op. Ik heb zelf ook een bruine boterham met ei meegenomen, maar dan gebakken ei uit eigen keuken. Zou dit nou te sterk ruiken om in de coupé op te eten? Als ik mijn brood tevoorschijn haal wrijft de man naast me een aantal keer over zijn neus en het meisje grijpt meteen naar de tweede helft van de sanwich, maar omdat ze blijft lezen valt daarbij de krant op de grond. Ze pakt de krant op, verfrommelt krakend het plastic en propt het in het kleine prullebakje. Als de sanwich op is stopt het meisje met lezen. Ze haalt een Apple computer tevoorschijn en blijft daar tot we in Rotterdam zijn op werken. Conclusie van de antropoloog: Ik gok op een linkshandige creatieve duizendpoot die thuis een kat heeft: de impulsieve sfeermakende treineter.